Panie, uczyń mnie narzędziem Twojego pokoju, abym
siał miłość tam, gdzie panuje nienawiść;
wybaczenie tam, gdzie panuje krzywda;
jedność tam, gdzie panuje rozłam;
prawdę tam, gdzie panuje błąd;
wiarę tam, gdzie panuje zwątpienie;
nadzieję tam, gdzie panuje rozpacz;
światło tam, gdzie panuje mrok; radość tam, gdzie panuje smutek.
Spraw, Panie, bym nie tyle szukał pociechy, co pocieszał;
nie tyle szukał zrozumienia, co rozumiał;
nie tyle szukał miłości, co kochał.
Ponieważ dając – otrzymujemy;
zapominając o sobie – odnajdujemy siebie;
wybaczając – zyskujemy przebaczenie;
a umierając – rodzimy się do życia wiecznego.